...stundum er það gott, stundum er það óhollt.
Er með yndislegt lag á heilanum... eða reyndar bara tvær línur;
"I can't get you out of my mind, it's silly but I think about you all the time"
Sumt fólk íþyngir manni, sumir tæma allar andlegar orkustöðvar fólksins í kringum sig, sumir eru bara neikvæðir og leiðinlegir. Svo eru það hinir sem róa mann og veita manni styrk, lána manni jafnvel orku þegar maður keyrir á tómum tanki og hreinlega kemst ekki lengra. Þeir sem veita manni innblástur... ekki með ræðuhöldum og yfirlýsingum heldur með fordæmi. Ég er alls ekki orðin fullorðin að öllu leiti en ég ELSKA að vera orðin nógu fullorðin til að geta valið fólkið í kringum mig án þess að vera með samviskubit yfir hinum.
Það er það sem ég á við hérna fyrir neðan, þörfin fyrir að vilja vera besta hugsanlega útgáfa af sjálfum sér. Því þegar ég hitti fólk sem heillar mig, veitir mér styrk, gleði og ró þá vil ég vera viss um að ég geti gefið nóg til baka. Vera viss um að ég sé manneskja sem ég myndi vilja umgangast. Ekki fullkomin, en ágætis útgáfa af því sem ég er. Því allt fólkið sem ég elska hefur sína galla en það er alls ekki síður þess vegna sem ég elska það.
Ég er hætt í bili, ég þarf að ná að læra svolítið og heyra svo í Lilju minni Rún, hún á afmæli í dag. Sendi henni hamingjuóskir með það. Ég á líka litla systur sem er sex ára í dag. Hún er lítil og ljóshærð með brún augu, Laufey Ósk. Ég treysti því að Jónína mín kyssi hana einu sinni aukalega frá mér.

Þessi er tekin á Bíldudal,
það detta alltaf inn fleiri myndir frá hinum og þessum.

Laufey Ósk systir mín og
Ylfa, dóttir Jóhönnu vinnukonu

Við Lilja Rún í sólinni í Danmörku í vor