Góðan daginn góða fólk og gleðilegan fimmtudag.
Það liggur alveg einstaklega vel á mér í dag, enda engin ástæða til að kvarta yfir nokkrum hlut.
Heim á morgun. Tilhlökkunin veldur örlítilli ókyrrð og ég mun mjög líklega heyra nokkrum sinnum í ömmu og afa í dag en það er bara betra. Alltaf betra.
Ræs kl.05:15 í morgun. Spælegg og kaffibolli fyrir kl.06. Boot Camp æfing kl.06:30-07:30. AB-mjólk og epli kl.08:00. Núna: Te. Sjúkraþjálfun kl.11:30 og smá slippur fyrir þorrablótið kl.14. Enginn skóli, aðferðafræðin fellur niður. Seinni partur dags fer í lestur og svo kemur Elli minn í sína vikulegu heimsókn í kvöld. Hversu ljúfur dagur?
Samtal á æfingu:R: Hvar er Maríus?
S: Lasin
R: Flensan?
S: Eitthvað svoleiðis
R: The World Class bug.
S: Haha. Einmitt.
Ég elska Boot Camp.
Ég gleymdi að skrifa aðal boðskapinn í færsluna í gær. Kemur. EN það sem ég vildi sagt hafa var sem sagt: Nú er markvisst verið að taka af mér allar afsakanir fyrir að vera þunglyndur fýlupúki með heilt hús af áhyggjum og vonleysi á öxlunum. Allt í einu er ég í aðstæðum til að laga þetta, búin að leggja frá mér stoltið og þyggja alla þá hjálp sem býðst og þá er ekkert eftir annað en að vera frábær. Sama yfir hverju ég væli eða hverju/hverjum mér dettur í hug að kenna um. Það eru allir voða duglegir að varpa sökinni annað og ef ég er góð í einhverju þá er það það. Ekki lengur, ekkert væl. Lögum þetta bara og lærum að njóta lífsins.
María photoshop-master gerði þetta.
Glaðan dag!