Ég á tvær æðruleysisbænir. Í annarri er minnst á Guð sem ég hef ekki hugmynd um hvað eða hver er en boðskapurinn er frábær. Hin, sem ég þyl mun oftar, er svona:
Því hversu svo sem mönnum finnast,
fjöllin há ber hins að minnast.
Sem vitur maður mælti forðum,
og mótaði í þessum orðum;
Að eiginlega er ekkert bratt,
aðeins mismunandi flatt.
[Tómas Guðmundsson]
Gærdagurinn kom og fór eins og aðrir dagar EN ég gerði nokkra hluti í gær sem gera daginn í dag auðveldari og skemmtilegri. Er ekki góð hugmynd að stefna að því á hverjum degi, þó maður viti svona yfirleitt ekkert um hvað maður er að gera í heiminum. Þessir hlutir voru;
Að kaupa nýja hraðsuðukönnu svo ég geti fengið mér te, kaffi og heitt í poka
Að kaupa nýjan iPod í ræktina.
Sem betur fer á ég Maríu sem skilur hvað það er mér lífsnauðsynlegt
að hafa tónlist, ég myndi ekki nenna að vera til án tónlistar.
Hversu lítið og nett er þetta fyrirbæri samt?
Að kaupa perur í loftljósið og skipta um þær alveg ein og sjálf.
Það var erfitt þar sem ég er pinkulítil og María neitaði að halda við þegar ég var
búin að raða koll ofan á kistuna mína, sagðist ekki ætla að taka þátt neinum loftfimleikum.
Svo ég teygði mig eins og ég gat, á tánum í rúminu OG reddaði þessu!
Og nei mamma, ég er ekki búin að búa um. Ég geri það eftir smá. Við María fórum á ofuræfingu í morgun. Einn þjálfarinn labbaði á okkur meðan við vorum í 90° biðstöðu. Ofur!
Við Sólveig mín fórum á landsleik í gærkvöldi. Það var hin fínasta kynbótasýning. Þó þeir hafi ekkert í Boot Camp þjálfarana. Haha.
Out.